muezin

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /mʊɛˈzɪn/
• Kîtekirin: mu·e·zin

Navdêr

muezin n

1. bangder, gazîkerê mizgeftê,
   kesa/ê ku ji mizgeftê xelkê gazî nivêjê dike

Herwiha

• miezin
• muezzin

Etîmolojî

Ji erebî مؤذذن (mueżżin), binere mi- + ezan

Werger

• Tirkî: müezzin → tr