miravî
Xuyakirin
Bilêvkirin
[biguhêre]- Kîtekirin: mi·ra·vî
Navdêr
[biguhêre]
miravî m
- Hin cûnên firindeyên refî û avî ne, çengên wan zirav, kuriyên wan qut û nikilên wan pan in; hêlînên xwe di nav axê de ava dikin û têjikên wan ji qelpbûnê ve melevan in.
Tewandin
[biguhêre]| Zayenda mê ya binavkirî | ||
|---|---|---|
| Rewş | Yekjimar | Pirjimar |
| Navkî | miravî | miravî |
| Îzafe | miraviya | miraviyên |
| Çemandî | miraviyê | miraviyan |
| Nîşandera çem. | wê miraviyê | wan miraviyan |
| Bangkirin | miraviyê | miraviyino |
| Zayenda mê ya nebinavkirî | ||
| Rewş | Yekjimar | Pirjimar |
| Navkî | miraviyek | miraviyin |
| Îzafe | miraviyeke | miraviyine |
| Çemandî | miraviyekê | miraviyinan |
Bi alfabeyên din
[biguhêre]Etîmolojî
[biguhêre]Ji mir (mirîşk û teyrên wek wan) + avî (ji avê, yên ku di avê de dijîn).
Hevreha soranî مراوی (mirawî) û farisî مرغابی (/morẍabî/) ye.
Bide ber
[biguhêre]Bi zaravayên din
[biguhêre]- Soranî: mirawî
Werger
[biguhêre]Tercimeyên bi zimanên din
|
(teyr)