miqdar

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: miq·dar

Navdêr

miqdar cins hewce ye (c=m: mê, c=n: nêr, c=mn: mê û nêr, c=nt: nêtar)

1. Rewşa tiştekî ku dikare bê pîvandin, jimartin û kêm û zêde dibe.
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]
2. Pîvan

   Min miqdarek sêv ji dikana mêwefiroş kirî

3. bîst, demek kurt
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Herwiha

• muqdar, mixdar

Etîmolojî

Ji erebî مِقْدَار (miqdār).

Werger

• Almanî: ^?Menge → de m
• Îngilîzî: extent → en, quantity → en
• Tirkî: kemiyet → tr, çivili → tr, ^?miktar → tr