mihrab

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: mih·rab

Navdêr

mihrab m

1. cihê kûr li dîwarê mizgeftê
   (bi taybetî cihê ku mela lê disekine)
   • 1995, Rojen Barnas, Milkê Evînê, Stockholm: Nûdem, →ISBN, rûpel 18:

     Dînek afirand ji înkarê
     Bi secde û mihrab û menber
     Redda Xweda û pêxemberan kir
     Reddê kir xwede, xwe kir pêxember

2. (mecazî) cihê ku hêvî jê tê kirin
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Tewandin

Tewandina mihrab

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	mihrab	mihrab
Îzafe	mihraba	mihrabên
Çemandî	mihrabê	mihraban
Nîşandera çem.	wê mihrabê	wan mihraban
Bangkirin	mihrabê	mihrabino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	mihrabek	mihrabin
Îzafe	mihrabeke	mihrabine
Çemandî	mihrabekê	mihrabinan

Etîmolojî

Ji erebî [Peyv?].

Bide ber

• menber

Werger

• Erebî: محراب → ar
• Îngilîzî: semicircular niche in the wall of a mosque that indicates the qibla → en, mihrab → en
• Tirkî: mihrap → tr