mewicîn

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /mɛwɘˈd͡ʒiːn/
• Kîtekirin: me·wi·cîn

Lêker

mewicîn (lêkera xwerû)

1. Li cîyekî kombûn û neherikîna avê, gol bûn.

   stêrk xuricîn, av mewicîn

Bikaranîn

Herêma Stewrê gundê Dêriş, Qinzêrîb, Cirzê û ên din

Etîmolojî

  Etîmolojiya vê peyvê nehatiye nivîsîn. Eger tu bi rastî bizanî, kerem bike bişkoka "biguhêre" ya di ser van gotinan re bitikîne û etîmolojiya vê peyvê binivîse. Çavkaniyên ku te ew etîmolojî jê girtiye jî binivîse.

Werger

• Tirkî: göllenme → tr