merezî

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: me·re·zî

Navdêr

merezî m

1. rewşa merezbûnê
2. nexweşokî, nexweşî, êşîk, bîmarokî^{[Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].}

Etîmolojî

Ji merez +‎ -î

Werger

• Tirkî: marazi → tr, sayrıl → tr, hastalıklı → tr, ^?emraz → tr