merdane

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: mer·da·ne

Hoker

merdane

1. bi merdî, bi camêrî

Ji wêjeya klasîk

• ~ 1692, Ehmedê Xanî, Mem û Zîn:

  Wey mubtilê mudde'iyê kazib
  Merdane dibexşî canî erzan
  Heyfa ko bi mir giran î lerzan

Etîmolojî

Ji merd +‎ -ane

Werger

• Almanî: Rolle → de m, ^?Zylinder → de
• Erebî: كريم → ar,سخي → ar
• Farisî: با جوانمردی → fa, با رادمردی → fa, بامگردان → fa
• Tirkî: merdane → tr, erkekçe → tr, mertçe → tr, silindir → tr

Anagram

• Remedan, eramend, menedar, nermade, remedan

Tirkî

Navdêr

merdane

1. dolik, balor, şewebe, satif, merdane, kirtnak, kirdane, kirdanek, kirdang, tûx
2. dolik, tîrok, tîr, darê tîrê, darkilor, şûpik

Rengdêr

merdane

1. bi mêranî, bi merdî, mêrane, merdane