mehr

 Binêre herwiha: mêhr

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: mehr

Navdêr

Tewandina mehr
Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	mehr	mehr
Îzafe	mehra	mehrên
Çemandî	mehrê	mehran
Nîşandera çemandî	wê mehrê	wan mehran
Bangkirin	mehrê	mehrino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	mehrek	mehrin
Îzafe	mehreke	mehrine
Çemandî	mehrekê	mehrinan

mehr m

1. bi fermî kirin jin û mêrên hev
   • Paşê wî xeber şand pey qadî û şahidan; mehra Şahzeman û Dinyazadê hate birîn. Bi wî awayî herdu bira bi herdu xwişkan re zewicîn. — (Çîroka Hezar û Şevekê, werger: Serdar Roşan, Weşanên Nûdem)
   • Roja berî wê Erdal û Sabahat Alakûş ji bo mehra xwe bibirin tevî şahidan çûn Şaredariya Sûrê. Mehra bûk û zava li ser daxwaza wan bi kurdî hat birîn. — (Netkurd.com, 12/2010)

Herwiha

• mar (2)
• mehir

Nêzîk

• zewac

Têkildar

• dawet
• dîlan
• govend
• zavend
• zemawend

Jê

• mehr birin (lêker)
• mehr kirin (lêker)
• mehrandin
• mehrandî
• mehrbirin (navdêr)
• mehrbûn (navdêr)
• mehrî
• mehrkirin (navdêr)
• mehrkirî (rengdêr)

Etîmolojî

Hevreh bi soranî مارە (mare), zazakî mare, ji mihr, ku mehneya eslî ehd u peyman bû. Hevrehên pêştir avestayî 𐬨𐬌𐬚𐬭𐬀 (miθra, “ray, peyman, sond, qewl u qerar”), farisiya navîn mtr' (/⁠mihr⁠/, “roj; dilovanî, dostanî, evîn”), farisî مهر (“dilovanî, evîn, dostanî”), ji proto-îranî *miθráh, ji proto-hindûîranî *mitráh, ji proto-hindûewropî *mey- (“bestin”). Cotrehê mêhr.

Qise herwisa navê xwedayê ehd u peymanan bû, Mihr. Di çaxa Îraniya Navîn da, Mihr u xwedayê rojê Xurşîd hatin yek kirin, wek ku li gotina mihrûmah (“roj û heyv”) dikare bê dîtin. Di qewlekî Êzdî da jî mihr u maha Farisî bi Kurdî meh û mehr dibe, ku nîşan dide eva heman qise ne. Heman qewlî gotina spihr jî wek spehr heye, ku îma dike -ihr- bi giştî bi Kurmancî dibe -ehr-.

Dixuye ku ramana têkilî evîn (û lewra >mehr u jinumêrî) di çaxa Îraniya Nû da peyda bûye, bide ber mehna farisî مهر/farisiya navîn [Peyv?] (/⁠mihr⁠/), ku wek میر (mîr) (wek li میرەوان (mîrewan), میر و وەفا (mîr û wefa)) daxilî Soranî jî bûye.

erebî مهر (“qelen”) bêtêkilî ye. Li çu zimanê Kurdî nehatiye deyn kirin u li şûnê gotinên din ên wek qelen bi kar tên.

Werger

• Almanî: Hochzeit → de m, Morgengabe → de m
• Erebî: ^?الشــبر → ar
• Farisî: مهریه → fa
• Îngilîzî: marriage → en, ^?contraction of marriage → en, ^?tocher → en, ^?nuptials → en
• Tirkî: nikah → tr

Almanî

Bilêvkirin

• Deng^ⓘ
• Deng^ⓘ
• Deng^ⓘ
• Deng (Almanya)^ⓘ

Hoker

mehr

1. zêdetir, pirtir, gelektir
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]