Here naverokê

müstahak

Ji Wîkîferheng

Rengdêr

[biguhêre]

müstahak

  1. liyaq, heqkirî
  2. musteheq
    Bu cezaya müstahaktı.Musteheqî vî cezayî bû.

Etîmolojî

[biguhêre]

Ji erebî مستحَقّ (mustahaq)[1]

Çavkanî

[biguhêre]
  1. ^ Nişanyan, Sevan, Çağdaş Türkçenin Etimolojisi [Etîmolojiya Tirkiya Niha] (bi tirkî): müstehak