mêvandarî

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: mê·van·da·rî

Navdêr

mêvandarî m

1. mazûvanî, hostî, xwedîkirina mêvanan (daxwazkirina mirovan ku bên mala mirovî xwarinê bixwin)
   • 1991, Hesenê Metê, Smirnoff, Weşanên Welat:

     Xusrewê ku bi mêvandarî hatiye mala hevalê xwe, bi dilxweşî U xwarinên ser masê dinêre (...)

Tewandin

Tewandina mêvandarî

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	mêvandarî	mêvandarî
Îzafe	mêvandariya	mêvandariyên
Çemandî	mêvandariyê	mêvandariyan
Nîşandera çem.	wê mêvandariyê	wan mêvandariyan
Bangkirin	mêvandariyê	mêvandariyino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	mêvandariyek	mêvandariyin
Îzafe	mêvandariyeke	mêvandariyine
Çemandî	mêvandariyekê	mêvandariyinan

Bi alfabeyên din

• kurdî-erebî: مێڤانداری

Formên alternatîv

• mêhvandarî
• mihvandarî
• mîvandarî

Etîmolojî

Ji mêvandar +‎ -î

Bi zaravayên din

• Soranî: mîwandarî

Werger

• Almanî: Gastlichkeit → de m, ^?Gastfreiheit → de
• Erebî: عزيمة → ar, ضيافة → ar, تضييف → ar, ^?الضیافة → ar
• Farisî: مهمان نوازی → fa, مهمانی → fa, میهمانداری → fa
• Îngilîzî: hospitality → en, banquet → en, ^?xenial → en
• Tirkî: hosteslik → tr, mihmandarlık → tr, misafirlik → tr, ^?konukçuluk → tr