mêjîn

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

Lêker[biguherîne]

mêjîn (lêkera gerguhêz)
Rehê dema niha: -mêj-
RP.
Niha
ez dimêjim
tu dimêjî
ew dimêje
em, hûn, ew dimêjin
Fermanî Yekjimar bimêje
Pirjimar bimêjin
Rehê dema borî: -mêjî-
RP.
Boriya
sade
min mêjî
te mêjî
wê/wî mêjî
me, we, wan mêjî
Formên din:1rightarrow.png Tewandin:mêjîn

mêjîn lêkera xwerû, gerguhêz

  1. Şîr an şileyeke din bi devê xwe kişandin der.
    Zarokê şîr ji memikê diya xwe mêjî.
  2. Tiştek kirin di devê xwe de û bi lêvan û zimanî givaştin mîna ku şileyekêbikêşe.
    Tila xwe nemêje!
  3. Tiştek di devê xwe de livandin ta ku bihele.
    Ev heb divê bên daûrandin, ne mêjîn.
  4. Mafê kesekê/î xwarin, heqê kesekê/î xwarin, keda kesekê/î xwarin.

Herwiha[biguherîne]

Têkildar[biguherîne]

Bide ber[biguherîne]

Etîmolojî[biguherîne]

Hevreha soranî mijîn, pehlewî mêzîden, farisî مکیدن(mekîden)... hemû ji îranî.

[biguherîne]

Bi zaravayên din[biguherîne]

Werger[biguherîne]


Navdêr[biguherîne]

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî mêjîn mêjîn
Îzafe mêjîna mêjînên
Çemandî mêjînê mêjînan
Nîşandera çemandî mêjînê wan mêjînan
Bangkirin mêjînê mêjînino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî mêjînek mêjînin
Îzafe mêjîneke mêjînine
Çemandî mêjînekê mêjîninan

mêjîn

  1. vexwarina şîrî ji memikan an guhanan
    Mêjîna şîrî

Werger[biguherîne]

Rengdêr[biguherîne]

mêjîn

  1. Tişta/ê ji mêj ve heye yan hebû.
    Hevmane: berîn, kevnar, dêrîn

Herwiha[biguherîne]

[biguherîne]

Etîmolojî[biguherîne]

Ji mêj + -în.

Werger[biguherîne]