kislan

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: kis·lan

Rengdêr

kislan

1. Kesê nikare yan naxwaze tiştekî bike tevî ku ew tişt ne dijwar e jî.

   Hevmane: tiral, tembel, arode

   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]
2. bêxîret, leşgiran, zexel, kasûlî, gewende, destgiran, qûngiran, moris^{[Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].}
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Herwiha

• keslan

Dijmane

• çalak
• çeleng
• fêris
• zîrek

Jê

• kislanî
• kislanîtî
• kislantî

Etîmolojî

Herwiha keslan ji erebî كسلان (keslan) ji كسل (kesel, “tembelî, tesel, kislanî”), hevreha aramî ܟܫܠܐ (keşla, “têkçûn, biserneketin”), îbrî כשל (keşel).

Werger

• Almanî: faul → de
• Erebî: كسلان
• Farisî: قصابی → fa, سست → fa
• Îngilîzî: lazy → en, sluggard → en
• Tirkî: tembel → tr