Here naverokê

kir

Ji Wîkîferheng

Bilêvkirin

[biguhêre]
  • IPA(kilîd): /ˈkɘɾ/
  • Deng (Wan): guhdar bike(file)
  • Kîtekirin: kir
[biguhêre]

kir m, r-ya req

  1. kirandin, kiritandin, kelotin
  2. Heywana ku guhê wê ji kokê ve hatiye jêkirin yan jî guhê wê ji xwezayî weke ku tunebe bçûk e.
    • Bizina kir, mîya kir.

Tewandin

[biguhêre]
Tewandina kir
Zayenda mê ya binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî kir kir
Îzafe kira kirên
Çemandî kirê kiran
Nîşandera çem. kirê wan kiran
Bangkirin kirê kirino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî kirek kirin
Îzafe kireke kirine
Çemandî kirekê kirinan

Etîmolojî

[biguhêre]
  Etîmolojiya vê peyvê nehatiye nivîsîn. Eger tu bi rastî bizanî, kerem bike bişkoka "biguhêre" ya di ser van gotinan re bitikîne û etîmolojiya vê peyvê binivîse. Çavkaniyên ku te ew etîmolojî jê girtiye jî binivîse.

Werger

[biguhêre]
[biguhêre]

kir m

  1. kiryar, kirin
    • Ez nikarim rabim, destê xwe bidime destê peyayan e,
      Bigerrim li koşk u hewşan e,
      Tema her kireke jinan radibe ser zaran e.
      — (1942, Roger Lescot, Memê Alan, rûpel 38)
    • Li ser text peya bû, çû ber pencereyan e.
      Pencere vekir, kire qîrrîn li çil u yek qerbaş u cêriyan e.
      Tikes lê venegerrî, Zîn ji kira xwe bû poşman e.
      — (1942, Roger Lescot, Memê Alan, rûpel 38)

Etîmolojî

[biguhêre]

Ji kirin

Werger

[biguhêre]
[biguhêre]

kir cins hewce ye (c=m: mê, c=n: nêr, c=mn: mê û nêr, c=nt: nêtar)

  1. fakt, rewş û destûdarekî ku pêk hatiye û ne çêkirok e û rastî ye.

Etîmolojî

[biguhêre]

Ji kirin, binêre ij kir. Hevreha partî [skrîpt hewce ye] (kird, sedem, fakt, kir), bide ber latînî factum (kirî), ji facire (kirin)

Rengdêr

[biguhêre]

kir, r-ya req

  1. mit, bêdeng, bêpêjn, kesa/ê yan tişta/ê ti deng anku pêjn jê nayê

Formên alternatîv

[biguhêre]

Etîmolojî

[biguhêre]
  Etîmolojiya vê peyvê nehatiye nivîsîn. Eger tu bi rastî bizanî, kerem bike bişkoka "biguhêre" ya di ser van gotinan re bitikîne û etîmolojiya vê peyvê binivîse. Çavkaniyên ku te ew etîmolojî jê girtiye jî binivîse.

Werger

[biguhêre]

Formeke lêkerê

[biguhêre]

kir

  1. Dema borî ji lêkera kirin.

Bi alfabeyên din

[biguhêre]
[biguhêre]

kir

  1. qirêjî, qilêrî, pîsî, pîsatî, qilêr