kişmiş
Xuyakirin
Bilêvkirin
[biguhêre]- Kîtekirin: kiş·miş
Navdêr
[biguhêre]kişmiş m, k-ya nerm
- Tiriyê ku libên wî hûrik û bêdendik in.
- Dayê ka hinekî kişmiş bîne ez çay vexwim.
- Pitê ka îro ji me ra hinekî birincê kişmiş çêke, wisa dilê min diçê.
- Mewîjên ji wî tirî.
- (Badînî) Kesê/a ku di civakekê de fizûlî ye yan jî nayê xwastin.
Tewandin
[biguhêre]| Zayenda mê ya binavkirî | ||
|---|---|---|
| Rewş | Yekjimar | Pirjimar |
| Navkî | kişmiş | kişmiş |
| Îzafe | kişmişa | kişmişên |
| Çemandî | kişmişê | kişmişan |
| Nîşandera çem. | wê kişmişê | wan kişmişan |
| Bangkirin | kişmişê | kişmişino |
| Zayenda mê ya nebinavkirî | ||
| Rewş | Yekjimar | Pirjimar |
| Navkî | kişmişek | kişmişin |
| Îzafe | kişmişeke | kişmişine |
| Çemandî | kişmişekê | kişmişinan |
Etîmolojî
[biguhêre]Hevreha farisî کشمش (kişmiş), ji zimanên îranî. kişmiş (“tiriyê hûrik”) ya tirkî û azerî û ქიშმიში (kišmiši, “mêwîj”) ya gurcî ji îranî hatine wergirtin.
Bide ber
[biguhêre]Werger
[biguhêre]Navdêr
[biguhêre]kişmiş