kezeb

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

kezeb

navdêr,

Wate[biguherîne]

  1. mêlak, cegera reş, pişa reş,
    organa leşî ya xwarinê dihelîne û jehran diruxîne
    (Kezeb nerm û mezintirîn hinav e. Kezeba heywananxwarinê, bi taybetî qelandî.)
  2. (mecazî) dil, ceger, cerg
    • kezeba min pê şewitî (ez pir pê xemgîn bûm)
  3. (nifir) kezeb lê reş bûn, Heyla kezeba te reş biyo! Min ji te re negot wisa meke

Ji wêjeyê[biguherîne]

  • Kezeba reş wekî laborekî mezin dişuxule ti hemû madeyên, ku ji bo jiyinê pêwist in, çêdike an ji werdigerine nav tiştên din.

(Anatomiya Bedena Mirovan, Huseyin Bektaş, Weşanên Deng)

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Ji[biguherîne]

bi metatezê ji erebî كبد (kebid), hevreha aramî ܟܒܕܐ (kebda), îbrî כבד (kabed / kaved), akadî kebettu, ugarîtî k-b-d

Ji wêjeya klasîk[biguherîne]

Xefletî ew keşşifî şîr dest bi dest hatin ceger
Go xebînet'ya Mela miskîn me lê ker kir kezeb
(Dîwana Melayê Cizirî ~1640, Melayê Cizîrî)

Bi zaravayên kurdî[biguherîne]

  • Kurmancî: kezeb
    • Reşwanî: kezew
    • Serhedî: kezev
    • Xorasanî: kezew

Werger[biguherîne]

Tirkî[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

kezeb

  1. şelq, şelaq