kewn

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: kewn

Navdêr

kewn m

1. saxlemî, tendiristî, rewşa saxlemiya kesekî

   Hatin ser kewna xwe. ― bi ser xwe ve hatin, sax bûn

   • 2006 hezîran, Zana farqînî bo Mehmed Uzunî, Netkurd.org:

     Derbasî be kekê delal û hêja... Ez hêvî dikim ku hûn dê di zûtirîn demê de bêne ser kewna xwe ya berê û hûn ê wekî her gav dîsan bidomînin me bi berhemên xwe yên edebî bitehmijînin. Careke din ez dibêjim derbasî be.

Ji wêjeya klasîk

• ~ 1620, Feqiyê Teyran, Dîwan:

  Deng ji te ye sewt ji te ye
  Awaz ji kewna qudret in
  Dest ji te ye çeng ji te ye

Tewandin

Tewandina kewn

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	kewn	kewn
Îzafe	kewna	kewnên
Çemandî	kewnê	kewnan
Nîşandera çem.	wê kewnê	wan kewnan
Bangkirin	kewnê	kewnino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	kewnek	kewnin
Îzafe	kewneke	kewnine
Çemandî	kewnekê	kewninan

Formên alternatîv

• kewin
• kiyan

Jê

• bêkewn
• bêkewnî
• bikewn
• bikewnî
• kewndar
• kewndarî
• kewnder
• kewnderî
• kewndêr
• kewndêrî
• kewnî
• kewnvan
• kewnvanî

Têkildar

• kewdan

Etîmolojî

Ji erebî كَوْن (kawn).

Bide ber

• kevn
• kew
• xewn

Pîrepend

• Pisîk çû seferê, mişk ket kewna berê

Biwêj

• ji kewna xwe ketin
• ji kewnê xistin
• ji ser kewna xwe ketin
• anîn ser kewna berê

Werger

• Fînî: kunto → fi, terveydentila → fi
• Fransî: condition → fr, santé → fr
• Îngilîzî: health → en, condition → en, statuss → en
• Tirkî: ^?form → tr, ^?durum zarfı → tr