ketin hev

Kurmancî

Mane

ketin hev (cureyê rêzimanî?)

1. hev girtin, girtin hev, rabûn hev

Etîmolojî

Ji ketin +‎ hev.

Werger

• Almanî: sich schlagen → de
• Tirkî: çitişmek → tr, tutuşmak → tr, ^?çakışmak → tr, ^?denk gelmek → tr, ^?geçişme → tr, ^?kapışılmak → tr, ^?kilitlenmek → tr, ^?rastlaşmak → tr, ^?çakışma → tr