kerme

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: ker·me

Navdêr 1

kerme m

1. keşkûr, tepale, sergîn, kemre, kemere,
   rîxa hişkkirî bo şewitandinê

Jê

• kerme girtin (lêker)
• kermegirtin (navdêr)

Etîmolojî

Dibe ku bi têkildarî kêr an jî kurtkirina kurmancî be.

Têkildar

• qelax

Werger

• Farisî: سرگین → fa, کود خشکانیده → fa
• Tirkî: kemre → tr, kesek → tr, tezek → tr, donra → tr, ^?bar → tr

Navdêr 2

kerme m

1. keng, pizikên ku ji pirrbûnê gihaştine hev û bûne birîn