kendin

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

Bilêvkirin[biguherîne]

Lêker[biguherîne]

kendin

  1. kolan, kêlan, kolandin,
    ax bi merrê rakirin

Têkildar[biguherîne]

Ji wêjeyê[biguherîne]

Wate kan bi xwe xwe nikare gewheran bide der. Debê kar li ser bê kirinê. Bi gotinek dî kan fail/bikar nîne, belkû mefiûl/berkare. Peyva kan bixwe ji reh û rîşala ken wate kenden, ku bi wateya kolanê ye, peyda bûye. Bi wateyek dî kan, li binêşê da wateya kendin û kolanê dide. Lewra ku mirov debê erdê bikole kend û kolê li ser bike, kendal û kanalan jê çê ke, ta ku bigîje regeya meidenê.

(Perwîz Cîhanî: Karîn yan kanîn, Amidakurd.com, 12/2007)

Bikaranîn[biguherîne]

Bi taybetî di soranî de

Etîmolojî[biguherîne]

avestayî: kan- ("kendin, kolandin")
farisiya kevn: kan- ("kendin, kolandin")
partî: kn- ("kendin, kolandin")
pehlewî: kan- ("kendin, kolandin")
sogdî: kn- ("kendin, kolandin")
farisî: kandan/kan- ("kendin, kolandin")
sîvendî: kand/kēn- ("kendin, kolandin") ... alfabeya arî
xunserî: kand/kan- ("kendin, kolandin")
soranî: kendin/-ken- ("kendin, kolandin")
hewramî: kannāy/kan- ("kendin, kolandin")
zazakî: kendene/ken- ("kendin, kolandin")
sanskrîtî: khan- ("kendin, kolandin") ...
Çavkanî: Cheung p.233

[biguherîne]