kefgir

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: kef·gir

Navdêr

Tewandina kefgir
Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	kefgir	kefgir
Îzafe	kefgira	kefgirên
Çemandî	kefgirê	kefgiran
Nîşandera çemandî	wê kefgirê	wan kefgiran
Bangkirin	kefgirê	kefgirino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	kefgirek	kefgirin
Îzafe	kefgireke	kefgirine
Çemandî	kefgirekê	kefgirinan

kefgir m

1. Amûra ku kefa ser xwarinên dikele hiltîne.

   Hevmane: mifsik, kevgîr

Herwiha

• kefgîr (2)

Etîmolojî

Ji kef +‎ -gîr, hevreha farisî کفگیر (kevgîr), ji zimanên îranî.

Werger

• Almanî: Durchschlag → de
• Farisî: آبکش → fa, کفگیر → fa, ^?کفگیر → fa
• Fransî: passoire → fr
• Îngilîzî: strainer → en, ladie → en, scoop → en, ^?wooden ladle → en
• Tirkî: kevgir → tr, süzgü → tr, delikli → tr