keşîş

 Herwiha binêre: kesiş û keşiş

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: ke·şîş

Navdêr

keşîş n

1. Kesên ku hemû karê jiyana xwe kiriye îbadetkirin û bûye endamê xilwetxaneyekê.

   Hevmane: keşe, rahîb, abid, feqe

   • 1937, Têmûrê Xelîl Mûradov, Nezerê Mêrxas:

     Ji vira radibe hema rast diçe cem keşîşê gundê xwe.

Tewandin

Tewandina keşîş

Zayenda nêr a binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	keşîş	keşîş
Îzafe	keşîşê	keşîşên
Çemandî	keşîşî	keşîşan
Nîşandera çem.	wî keşîşî	wan keşîşan
Bangkirin	keşîşo	keşîşino
Zayenda nêr a nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	keşîşek	keşîşin
Îzafe	keşîşekî	keşîşine
Çemandî	keşîşekî	keşîşinan

Jê

• eşîşî
• eşîştî
• eşîştî

Têkildar

• qeşe

Etîmolojî

Bi riya erebî كشيش (keşîş) ji siryaniya klasîk ܩܫܝܫܐ (qaššīšā) yan ji îbranî קשישא (kişîşa: pîr; keşîş) ji קשש (k-ş-ş-: pîr bûn). Bo têkiliya maneyê di navbera "pîrî" û "serokatiya dînî" de, bide ber peyva "pîr" ya îranî ya bi herdu wateyan û herwiha peyva "şêx" ji erebî شيخ (şeyx) ya dîsa bi herdu maneyan.

Werger

• Afrîkansî: monnik → af
• Almanî: Priester → de m, Mönch → de m, Bischof → de m, Geistlicher → de m, ^?Hirt → de
• Danmarkî: munk → da
• Endonezyayî: biarawan → id
• Erebî: القسیس → ar
• Esperantoyî: monaĥo → eo
• Farisî: کشیش → fa, کشیش → fa
• Ferî: munkur → fo
• Fînî: munkki (uskonto)
• Fransî: moine → fr
• Frîsî: muonts → fy
• Holendî: monnik → nl, kloosterbroeder → nl, kloosterling → nl
• Îngilîziya kevn: munuc → ang
• Îngilîzî: monk → en
• Latînî: cenobita → la, monachus → la, nonnus → la
• Portugalî: frei → pt, monge → pt
• Spanî: monje → es, fraile → es
• Swêdî: munk → sv, pater → sv
• Tirkî: keşiş → tr, rahip → tr, papaz → tr, kara baş → tr

Anagram

• şîşek