kaynamak

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Tirkî[biguherîne]

Lêker[biguherîne]

kaynamak

  1. kelîn
  2. kelijîn, kelmijîn, hilkelîn, bilbiqîn, belbeqîn, bilqîn
    • su kaynadı av keliya
  3. belbeqîn
    • bo xwarinan, pijîn)
    • et kaynadı goşt keliya
  4. zayîn, derbûn (ji bo ji erdê derketina avê)
    • yaylada bir pınar kaynıyor suyu çok güzel li zozanan kaniyek derbûye ava wê pir xweş e
  5. cebirîn (ji bo hestiyan)
    • ayak kemiği kaynamış hestiyê piyê wê cebiriye
  6. temizîn, kewa bûn, kelijîn (ji bo metalan)
  7. kelijîn, cebirîn (gihîştina hev a devê birînan)
    • yarası çoktan kaynamış devê birîna wî ji zû de keliyaye
  8. kişkişîn, kelîn (ji bo tiştê meyandî)
    • şira kaynamış şîre kişkişiye
  9. berşoşkî bûn (gava ku mîde tehl û tirşî dibe)
  10. çeliqîn
    • deniz kaynıyor derya diçeliqe
  11. li qirikê bûn (ji bo zêdebûna tiştekî)
    • burası balık kaynıyor li virê masî li qirikê ne
  12. pêk nehatin, çênebûn
    • ders kaynadı ders pêk nehat
  13. behecîn (di navê de çûn)
    • arada bizim para kaynadı dı navê de pereyê me behecî çû
  14. rabûn, zêde bûn