karate

 Herwiha binêre: Karate

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: ka·ra·te

Navdêr

karate

karate m

1. hunerek şerrî ya ji Okînawaya Japonyayê ye û mirov bi pên û mist û enîşkan derbeyan li dijberê/a xwe dide

Tewandin

Tewandina karate

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	karate	karate
Îzafe	karateya karata	karateyên karatên
Çemandî	karateyê karatê	karateyan karatan
Nîşandera çem.	wê karateyê wê karatê	wan karateyan wan karatan
Bangkirin	karateyê karatê	karateyino karatino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	karateyek karatek	karateyin karatin
Îzafe	karateyeke karateke	karateyine karatine
Çemandî	karateyekê karatekê	karateyinan karatinan

Formên alternatîv

• kerete
• qarate
• qerete

Jê

• karateker
• karatenas
• karatenasî
• karatevan
• karatevanî
• karateyî

Etîmolojî

Ji japonî [Peyv?]

Werger

• Fînî: karate → fi
• Fransî: karaté → fr
• Îngilîzî: karate → en
• Japonî: 空手 (karate)
• Tirkî: ^?karata → tr

Anagram

• takera, tareka

Îngilîzî

Navdêr

karate

1. karate

Tirkî

Navdêr

karate

1. karate

Anagram

• akaret, kerata