karın

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Tirkî[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

karın

  1. zik, hûr
  2. zik
    • ayağını hızla atın karnına vurdu lingê xwe bi şid li zikê hesp xist
  3. ak (di şûna malzarok, malsexl û rehîmê de)
    • seni dokuz ay karnımda taşıdım
      min tu neh mehan di zikê xwe de xweyî kir
  4. zik (di hin tiştan de beşa vala a hundirû)
    • şişenin karnı zikê şûşeyê
  5. zik (di cihê asikê, mîdeyê de)
    • karnı aç zikê wî birçî ye
  6. zik (di şûna nav, dil, aqil, hundirû de)
    • ben onun karnındakini ne bileyim ez çi zanim çi di zikê wê de heye (mec)