karın

Tirkî

Bilêvkirin

• Deng^ⓘ

Navdêr

karın

1. zik, hûr
2. zik

   Ayağını hızla atın karnına vurdu. ― Lingê xwe bi şid li zikê hesp xist.

3. ak (di şûna malzarok, malsexl û rehîmê de)

   Seni dokuz ay karnımda taşıdım. ― Min tu neh mehan di zikê xwe de xweyî kir.

4. zik (di hin tiştan de beşa vala a hundirû)

   Şişenin karnı. ― Zikê şûşeyê.

5. zik (di cihê asikê, mîdeyê de)

   Karnı aç. ― Zikê wî birçî ye.

6. (mecazî) zik (di şûna nav, dil, aqil, hundirû de)

   Ben onun karnındakini ne bileyim. ― Ez çi zanim çi di zikê wê de heye.