kalkmak

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Tirkî[biguherîne]

Lêker[biguherîne]

kalkmak

  1. rabûn
  2. helistin (ji rewşa rûniştî rabûn ser xwe)
    • annem yerinden kalktı, yanıma geldi diya min ji cihê xwe rabû, hate cem min
  3. rabûn (derketina ji nav cihên xwe)
    • istemeye istemeye yataktan kalktım bi bêyî hemd û dilê xwe ji ji nav nivînan rabûm
  4. rabûn (bi mebesta çûnê, rabûna ji cihê xwe)
    • niye kalktınız, biraz daha otursaydınız hûn çima rabûn, hinek din jî hûn bimana
  5. hilbûn (bilindbûna ber bi jor ve)
    • terazinin bir gözü inince öbürü kalkar gava ku gava ku çaviyeke teraziyê rûnê ya din radibe
  6. rabûn (birêketina wesaîtan)
    • araba saat onda kalkıyor erebe saet di dehan de radibe
  7. rabûn (bi hewa ketin, firin)
    • uçak kalktı balafir rabû
  8. rabûn (rabûna ji cihê xwe û çûna bi rê de)
    • bir keklik kalktı kerguşek rabû
  9. rabûn (ji bo ajelan, rabûna ser piyên paşîn) :''at, art ayakları üzerine kalktı hesp, rabû ser piyên xwe yên paş
  10. rabûn (di cihê pişpişîna tiştekî de)
    • masanın kontraplakı kalmıştı kontraplaka maseyê rabûbû
  11. rabûn (rakirina qalpax û xemla tiştekî)
  12. rabûn (danhev û birina tiştekî)
    • harman kalktı debr rabû
  13. rabûn ser xwe (başbûn û rabûna ser xwe ya nexweşekî)
    • hasta bir haftaya kadar kalkar nexweş nagihîje heftiyekê wê rabe
  14. rabûn (dawîhatina li jiyana tiştekî, nemana tiştekî)
    • halifelik kalktı xelîfetî rabû
  15. rabûn (rabûna ji navê, tune bûn)
    • kar kalkınca gel gava ku berf rabû were
  16. rabûn (dest bi tiştekî kirin)
    • gözlüklerini takmadan okumağa kalktı bêyî ku berçavka xwe bide ber çavê xwe rabû dest bi xwendinê kir
  17. rabûn (betalbûna tiştekî, derbasnebûna tiştekî)
    • yasanın bu maddesi kalktı xala vê qanûnê rabû
  18. rabûn (ji tetbîqkirinê hatin rakirin)
    • sıkıyönetim kalktı rêveberiya awerte rabû
  19. rabûn (ji rojevê rabûna tiştekî)
    • bu âdet çoktan kalkmış ev adet ji zû de rabûye
  20. rabûn (ji rewşekê derbasî rewşeke din bûn)
    • at dörtnala kalktı hesp rabû çargavê
  21. rabûn (ji derekê bar kirin û çûn dereke din)
    • okul burdan kalkmış dibistan ji virê rabûye
  22. rep bûn, rabûn (ji bo organê cinsî)