kalkışmak

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Tirkî[biguherîne]

Lêker[biguherîne]

kalkışmak

  1. lê rabûn
  2. rabûn, peyandin, rabûn ser xwe, xwe di ber re kirin, xwe tê dan (bêyî ku yek li behre, hêz û derfetên xwe birame, ji bo kirinê rabe dest biavêje tiştekî)
    • hastalığını düşünmeyerek evi badana etmeye kalkıştı bêyî ku li nexweşîna xwe bifikire rabû dest avêtiye spîkirina xanî
  3. dest pê kirin
    • onu haberdar etme, sonra herşeyi araştırmaya kalkışır qet wê agahdar meke, paşê wê rabe dest bi vekolandina her tiştî bike
  4. ser xwe rabûn, serî rakirin, serî hildan