Here naverokê

kahîn

Ji Wîkîferhengê

Kurmancî[biguhêre]

Navdêr[biguhêre]

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî kahîn kahîn
Îzafe kahîna kahînên
Çemandî kahînê kahînan
Nîşandera çemandî kahînê wan kahînan
Bangkirin kahînê kahînino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî kahînek kahînin
Îzafe kahîneke kahînine
Çemandî kahînekê kahîninan

kahîn

  1. Kesê ku radibe bi gehandina di navbera Xwedê yan xwedawend u mirovan da. Di encam da karê wan dimîne li ser beş, qurbanîdan, nîşandanên ayînî yan pêşbînî.
  2. Kesa/ê ku bikare bizane ku bûyerbiqewimin berî ku biqewimin.
    Hevmane: pêşbîn, mirwazan, falzan, xêfzan
    • Kahînê bi nave Laonicus Chalcondyles pirtûkeke bi navê “Hilweşandina Împaratoriya Tirk” nivîsiye û weke kehanet behsa têkçûna împaratoriya tirk kiriye. Ev kahîn di navbera salên 1425 û 1490-î de jiyaye. Ew eslê xwe grekîyekî –yunanîyekî- Atînayê bûye û li Konstantînopolîsê – Stenbolê – jiyaye. Wî gotiye yê ku Stenbolê fetih bike navê wî ”Mehmed” e. Rast derketiye. Fatîh Siltan Mehmed Stenbol fetih kiriye. Wî gotiye dê Împaratoriya Osmanî hilweşe. Rast derketiye, hilweşiyaye. — (Lokman Polat, Lotikxane.com, 10/2007)

Herwiha[biguhêre]

Têkildar[biguhêre]

[biguhêre]

Etîmolojî[biguhêre]

Ji erebî كاهن(kahin), hevreha aramî ܟܗܢܐ‎ / כהנא (kahna), îbranî כוהן‎ (kohên) ji כונ (k-w-n-: rabûn, sekinîn > kurdî kewn), amharî ካህን (kahn)...

Werger[biguhêre]