kafirî

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: ka·fi·rî

Navdêr

kafirî m

1. rewşa kafirbûnê
2. gawirî, kufir^{[Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].}

Ji wêjeya klasîk

• Dikujî 'aşiqê miskîn bi tifeng
  Nekirî terk-i tu vê kafiriyê
  Dînbirê horîmisalê zeriyê — (Melayê Cizîrî, Dîwan, ~1640)

Etîmolojî

Ji kafir +‎ -î

Werger

• Farisî: کفر → fa
• Tirkî: gâvurluk → tr, kâfirlik → tr, küfür → tr