küt
Rengdêr
[biguhêre]küt
- kol, kot
- korik (tiştê ku stûr û qalind e û ne tûj û dirêj e)
- Küt parmaklar. ― Tiliyen korik.
- Küt ayakkabı. ― Sola serê wê kol.
- ko, kuh
- Küt ağızlı bıçak. ― Kêra devko.
- teq, req, terp, terpîn, terpînî (dengê ku ji tişte hişk e mîna textê dertê)
- Küt diye vurdu. ― Got teq lê xist.
- kul, kutik, dilkutk, terpîn (ji bo denge dil)
- Kalbi küt küt atıyordu. ― Dilkutika dilê wî lê dida.
- teq teq, req req
- Küt küt diye kapıyı vurdu. ― Got req req li derî da.
- kut kut, kutekut, terpeterp, terpînî