jêlûsîn

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: jê·lû·sîn

Navdêr

jêlûsîn m

1. pê hestîn yan daxuyanêkirina xemeke çavnebar ji kesekî re, yan ji bi dest xistinên, malên, ya ji xûyên wî yê navdar re

   jêlûsîn a zêde dibe zikreşî.

Tewandin

Tewandina jêlûsîn

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	jêlûsîn	jêlûsîn
Îzafe	jêlûsîna	jêlûsînên
Çemandî	jêlûsînê	jêlûsînan
Nîşandera çem.	wê jêlûsînê	wan jêlûsînan
Bangkirin	jêlûsînê	jêlûsînino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	jêlûsînek	jêlûsînin
Îzafe	jêlûsîneke	jêlûsînine
Çemandî	jêlûsînekê	jêlûsîninan

Formên alternatîv

• jêlûsî

Hevmane

• lûsîn
• dexsî, dexesî
• çavnebarî

Jê

• jêlûsîner

Etîmolojî

Ji jê + lûsîn.

Werger

• Almanî: eifersucht → de
• Erebî: غيرة → ar
• Farisî: حسادت
• Fransî: jealousy → fr
• Îngilîzî: Jealousness (noun)
• Îtalî: gelosia → it
• Rusî: ревность → ru (revnostʹ)
• Spanî: celos → es
• Swêdî: svartsjuka → sv