israr

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: is·rar

Navdêr

Tewandina israr
Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	israr	israr
Îzafe	israra	israrên
Çemandî	israrê	israran
Nîşandera çemandî	wê israrê	wan israran
Bangkirin	israrê	israrino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	israrek	israrin
Îzafe	israreke	israrine
Çemandî	israrekê	israrinan

israr m

1. Tenezilnekirin, sistnebûna ji helwestên xwe, destbernedana ji doza xwe.

   Hevmane: pêkolî, biryardarî, qerardarî, bibiryarî, bergirî, rijdî, berxwedan, heter, berkî, şeraret, ûd, surî

   Em bi-israr in ku dê welatê me serbixwe bibe û ji dijminan bêt valakirin.

   Em di daxwazên xwe de israr dikin.

   Em ji daxwazên xwe nayên xwarê. Divê île daxwazên me bên bicihanîn.

Jê

• bêisrar
• bêisrarî
• bi-israr
• bi-israrî
• israr kirin (lêker)
• isrardar
• isrardarî
• isrardêr
• isrardêrî
• israrî
• israrker
• israrkirin (navdêr)
• israrkirî (rengdêr)

Bide ber

• esrar

Etîmolojî

Ji erebî إصرار

Werger

• Afrîkansî: aandrang → af
• Almanî: Beharlichkeit → de m, Insistenz → de m
• Çekî: naléhání → cs, domáhání → cs
• Çînî: 坚持 → zh
• Erebî: إصرار → ar
• Fînî: päättäväisyys → fi, peräänantamattomuus → fi
• Fransî: instances → fr, insistance → fr
• Holendî: aandrang → nl
• Îbranî: עתעקשות → he
• Îngilîzî: insistence → en, persistence → en
• Îtalî: insistenza → it, perseveranza → it
• Japonî: 固執 → ja
• Koreyî: 주장 → ko (jujang)
• Portugalî: insistência → pt, persistência → pt
• Romanyayî: insistenţã → ro
• Rusî: настойчивость → ru (nastojčivostʹ)
• Spanî: insistencia → es, instancia → es
• Swêdî: insisterande → sv, yrkande → sv
• Tirkî: ısrar → tr, diretme → tr, kararlılık → tr, ^?üstelemek → tr
• Yûnanî: επιμονή → el (epimoní)