huzûr

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: hu·zûr

Navdêr 1

huzûr m

1. pêşber, ber, eywan, dîwan, haf

   Çûn hizûra paşayî,
   hafa mîr

   • Ez şah im delala min

     Xalîs bê qisûra min

     Dunya ber destûra min

     Ca were huzûra min

     Şênke kuşk û sera min

     Walgerîne textê min

     Tu xwe bibe bextê min

     Dayne meclîs suhbetê

     Bi evîn û muhbetê

     Ez ê nakim tu ferman

     Xêncî hûba dû û derman

     Ez ê hildim tiliya te

     Bigirim takî guliya te

     Kuzkê dilê xwe dakim

     Gazî şems û xweda kim

     Ser reqimê binivîsim

     Dewsa morê ramûsim

     Û ji sahê muhbetê

     Bişînim ser cimaetê — (Fêrîkê Ûsiv: Ez Şah im)

Herwiha

• huzûr
• ḧizûr
• ḧuzûr

Etîmolojî

  Etîmolojiya vê peyvê nehatiye nivîsîn. Eger tu bi rastî bizanî, kerem bike bişkoka "biguhêre" ya di ser van gotinan re bitikîne û etîmolojiya vê peyvê binivîse. Çavkaniyên ku te ew etîmolojî jê girtiye jî binivîse.

Werger

• Tirkî: rahat → tr, sükün → tr

Navdêr 2

huzûr m

1. aramî, rehetî, tenahî, hêminî, hêwirî, hedan, sebirdarî, bêhnfirehî, asayî, hêsayî

Herwiha

• hizûr
• ḧizûr
• ḧuzûr

Jê

• bêhuzûr
• bihuzûr

Etîmolojî

  Etîmolojiya vê peyvê nehatiye nivîsîn. Eger tu bi rastî bizanî, kerem bike bişkoka "biguhêre" ya di ser van gotinan re bitikîne û etîmolojiya vê peyvê binivîse. Çavkaniyên ku te ew etîmolojî jê girtiye jî binivîse.

Werger

• Almanî: Anwesenheit → de mê
• Erebî: سكينة الروح → ar
• Îngilîzî: serenity → en
• Tirkî: huzur → tr