hewale

 Herwiha binêre: hewalê

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /hɛwɑːˈlɛ/
• Kîtekirin: he·wa·le

Navdêr 1

hewale m

1. raguhezandin, ji cihekî birin yan hinartin cihek din

Ji wêjeya klasîk

• ~ 1640, Melayê Cizîrî, Dîwan:

  Ah-i ji destê wê sirê dil ji meyê hewale kir
  Ah-i ji destê wê sirê dil ji meyê hewale kir

Bi alfabeyên din

• kurdî-erebî: حه‌واله

Jê

• hewale kirin (lêker)
• hewaleker
• hewalekirin (navdêr)
• hewalekirî (rengdêr)

Etîmolojî

Ji erebî [Peyv?]

Bide ber

• hewal

Werger

• Almanî: Geldanweisung → de m, Überweisung → de m
• Erebî: ^?البولیصة → ar
• Farisî: ^?حواله → fa
• Îngilîzî: relegate → en
• Tirkî: ^?havale → tr, ^?hâdise → tr

Navdêr 2

hewale n

1. balkon, şaneşîn