hetîketî

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: he·tî·ke·tî

Rengdêr

hetîketî

1. şermezarî, rezîltî, sucê ku mirov an jî saziyekî li ber raya giştî û li hember mirovan rûreş dike
   • 2013, “Bjerregard: Girtina Rojnamevanan ji bo Tirkiyê hetîketî ye”, li ser rudaw.net‎^[1]:

     Bjerregard da zanîn ku li Tirkiyê bi dehan rojnamevan ji ber kar û barên xwe yên pîşeyî girtî ne û ev rewş ji bo Tirkiyê hetîketî ye.

2. perîşanî

Jê

• hetîketî kirin (lêker)
• hetîketîkirin (navdêr)
• hetîketîkirî (rengdêr)

Etîmolojî

  Etîmolojiya vê peyvê nehatiye nivîsîn. Eger tu bi rastî bizanî, kerem bike bişkoka "biguhêre" ya di ser van gotinan re bitikîne û etîmolojiya vê peyvê binivîse. Çavkaniyên ku te ew etîmolojî jê girtiye jî binivîse.

Werger

• Almanî: ^?Eklat → de m
• Farisî: رذالت → fa, پریشانی → fa
• Îngilîzî: opprobriousness → en, scandal → en, ^?gaffe → en
• Tirkî: rezalet → tr, rezillik → tr, skandal → tr