heqîqet

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: he·qî·qet

Navdêr

heqîqet m

1. rastî, diristî, realîte
   • Ew herf, heqîqeta muheqqeq
     Hem emr e bi qudreta te hem xelq — (~1692, Ehmedê Xanî, Mem û Zîn)

Tewandin

Tewandina heqîqet

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	heqîqet	heqîqet
Îzafe	heqîqeta	heqîqetên
Çemandî	heqîqetê	heqîqetan
Nîşandera çem.	wê heqîqetê	wan heqîqetan
Bangkirin	heqîqetê	heqîqetino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	heqîqetek	heqîqetin
Îzafe	heqîqeteke	heqîqetine
Çemandî	heqîqetekê	heqîqetinan

Têkildar

• heqî

Etîmolojî

Ji erebî حقيقة (ḥeqîqe[t]), têkildarî heqîqî, heq

Werger

• Almanî: Tatsache → de m, Echtheit → de m, Wirklichkeit → de m, ^?wahrhaft → de, ^?Fakt → de m
• Erebî: حقيقة → ar
• Farisî: حقیقت → fa, واقعیت → fa
• Îngilîzî: fact → en, justice → en, truth → en, radical → en, realness → en, real → en, ^?reality → en
• Tirkî: gerçek → tr, realite → tr, ^?asıl → tr, ^?hakikat → tr