hanê
Bilêvkirin
[biguhêre]- Kîtekirin: ha·nê
Hoker 1
[biguhêre]hanê
- Dema mirov bi destî tiştekî dide kesê hevberî xwe bi wateya "bigire" tê gotin.
- Ku min dîbû li ser banî, dibêjit Ehmedê Xanî
Bide rûhê di gel canî, dibêjim ez bigir, hanê — (Ehmedê Xanî (sedsala XVIIan), Dîwan (helbest))
Etîmolojî
[biguhêre]
Etîmolojiya vê peyvê nehatiye nivîsîn. Eger tu bi rastî bizanî, kerem bike bişkoka "biguhêre" ya di ser van gotinan re bitikîne û etîmolojiya vê peyvê binivîse. Çavkaniyên ku te ew etîmolojî jê girtiye jî binivîse.
Bi zaravayên din
[biguhêre]Werger
[biguhêre]Hoker 2
[biguhêre]hanê
- (bersiva "ka", "kanê") Binere: ha (1)
Cînav
[biguhêre]hanê
- (ewa hanê, evê hanê û hwd.) Binere: han