hêminî

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: hê·mi·nî

Navdêr

hêminî m

1. aramî, rehetî, tenahî, hêwirî, hedan, sebirdarî, bêhnfirehî, asayî, hêsayî,
   rewşa aram, ne şer yan qerebalix yan nerehetî
2. tebat, istiqrar^{[Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].}

Tewandin

Tewandina hêminî

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	hêminî	hêminî
Îzafe	hêminiya	hêminiyên
Çemandî	hêminiyê	hêminiyan
Nîşandera çem.	wê hêminiyê	wan hêminiyan
Bangkirin	hêminiyê	hêminiyino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	hêminiyek	hêminiyin
Îzafe	hêminiyeke	hêminiyine
Çemandî	hêminiyekê	hêminiyinan

Formên alternatîv

• êminahî
• êminatî
• êminayî
• êminî
• êmnahî
• êmnatî
• êmnayî
• êmnî
• hêminahî
• hêminatî
• hêminayî
• hêmnahî
• hêmnatî
• hêmnayî
• hêmnî

Etîmolojî

Dara etîmolojiyê

Erebî
امن (amin)

Kurmancî
hêmin

Kurmancî
-ahî

Kurmancî
hêminî

Ji hêmin + -ahî.

Werger

• Almanî: Sicherheit → de mê
• Farisî: امنیت → fa
• Îngilîzî: docility → en, peace → en, safety → en, security → en, quietness → en, ^?placidity → en, ^?serenely → en, ^?comfortableness → en, ^?putidity → en, ^?serenity → en
• Tirkî: asa → tr, dinginlik → tr, sulh → tr, uysallık → tr, vakar → tr, sakinlik → tr

Anagram

• mihînê