girêba

Kurmancî

Bilêvkirin

Kîtekirin: gi·rê·ba

Navdêr

girêba cins hewce ye (c=m: mê, c=n: nêr, c=mn: mê û nêr, c=nt: nêtar)

(nexweşî) Nexweşiyeke bakî û jandar a ku dikeve masûlke û gehên mirovî.
Kînora ku di rehçikên xwînê de derdikevin.

Jê

girêba bûn (lêker)
girêba kirin (lêker)
girêbabûn (navdêr)
girêbabûyî (rengdêr)
girêbakirin (navdêr)
girêbakirî (rengdêr)

Etîmolojî

Etîmolojiya vê peyvê nehatiye nivîsîn. Eger tu bi rastî bizanî, kerem bike bişkoka "biguhêre" ya di ser van gotinan re bitikîne û etîmolojiya vê peyvê binivîse. Çavkaniyên ku te ew etîmolojî jê girtiye jî binivîse.

Werger

Tirkî: kanser → tr, ur → tr, tümör → tr