firar

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: fi·rar

Navdêr

Tewandina firar
Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	firar	firar
Îzafe	firara	firarên
Çemandî	firarê	firaran
Nîşandera çemandî	wê firarê	wan firaran
Bangkirin	firarê	firarino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	firarek	firarin
Îzafe	firareke	firarine
Çemandî	firarekê	firarinan

firar m

1. rev, revîn (bi taybetî ji leşkeriyê)
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Herwiha

• fîrar

Jê

• firar kirin (lêker)
• firarî
• firarkirin (navdêr)
• firarkirî (rengdêr)

Etîmolojî

Ji erebî فِرار (firār).

Werger

• Almanî: Fahnenflucht → de mê, Flucht → de mê, Flüchtling → de nêr, Fortlaufen → de, ^?Desertion → de mê, ^?Desertation → de m
• Farisî: گریز → fa, فرار → fa
• Îngilîzî: recreant → en, ^?desertion → en
• Tirkî: firar → tr, firarî → tr, kaçak → tr

Rengdêr

firar

1. revok, ya/yê ku direve yan reviye
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Tirkî

Navdêr

firar

1. rev, firar

   Buna firar denilmez, kurtuluş denir. ― Ji vê re rev nayê gotin, xelasî tê gotin.

2. mişextî, firar
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]