fend

Kurmancî

Bilêvkirin

•  IPA^(kilîd): /fɛnd/
• Kîtekirin: fend

Navdêr

fend m

1. huner, hinêr, konetî, fesal

   Kvirê aşî çiqasî giran be jî, aşvan bi fenda xwe wî radike.

Tewandin

Tewandina fend

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	fend	fend
Îzafe	fenda	fendên
Çemandî	fendê	fendan
Nîşandera çem.	wê fendê	wan fendan
Bangkirin	fendê	fendino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	fendek	fendin
Îzafe	fendeke	fendine
Çemandî	fendekê	fendinan

Jê

• fend kirin (lêker)
• fendkirin (navdêr)
• fendkirî (rengdêr)

Etîmolojî

Ji erebî fen. Bo zêdebûna D lipey N bide ber qalind, mindal, elind.

Werger

• Almanî: Betrug → de nêr, ^?Schlich → de nêr
• Farisî: کلک → fa
• Îngilîzî: artifice → en
• Tirkî: dubara → tr, fent → tr, oyun → tr, desise → tr, hile → tr, tuzak → tr, fırıldak → tr

Anagram

• defn

Îngilîzî

Bilêvkirin

• Deng (DYA):

  guhdar bikeⓘ

  (file)

Lêker

fend

1. xwe parastin, matî ji xwe kirin