fışkırmak
Lêker
[biguhêre]fışkırmak
- pijiqîn, beliqîn, fîzikîn, bilqijîn, lîzikîn, vizikîn, bilbeq dan, tê de avêtin (gava ku gaz an jî şilemenî ji cihekî bi bandora pestoyê (tezyikê) bi şid derkeve jorê)
- tê de şîn hatin, lê avêtin (gava ku di cihekî de bi awayekî tomerî riwek şîn bibin)
- Bu kuru toprakta nasılda otlar fışkırmış. ― Di vê erda ziwa de giya çawan lê avêtine.
- lê pir bûn, barin
- Bu topraklarda bereket fışkırıyor. ― Li van xakan bereket dibare.