ezîm

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: e·zîm

Rengdêr

Pozîtîv	ezîm
Komparatîv	ezîmtir
Sûperlatîv	herî ezîm (merkezî) tewrî ezîm (rojavayî) ezîmtirîn (soranîzm)

ezîm

1. mezin, gir, gewre, zexm
   • ~ 1720, Mela Hisênê Bateyî, Mewlûda Kurdî:

     Ew Xudayê malikê mulkê 'ezîm
     Daye me mîrasa Qur'ana Kerîm

Formên alternatîv

• 'azîm
• 'ezîm
• azîm

Jê

• ezîm bûn (lêker)
• ezîm kirin (lêker)
• ezîmbûn (navdêr)
• ezîmbûyî (rengdêr)
• ezîmî
• ezîmîtî
• ezîmkirin (navdêr)
• ezîmkirî (rengdêr)
• ezîmtî

Têkildar

• ezamet

Etîmolojî

Ji erebî عَظِيم ('aẓîm).

Bide ber

• ezîz

Werger

• Erebî: ^?عظيم → ar
• Tirkî: heybetli → tr, azim → tr

Anagram

• meîz, îmze