evînî

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: e·vî·nî

Rengdêr

evînî

1. eşqî, têkildarî eşq û evînê

   çîrrokek evînî (çîrroka ku behsa evîna hin kesan dike)

Ji wêjeya klasîk

• ~ 1620, Feqiyê Teyran, Dîwan:

  Bi ismê bilbil im ez
  Evînî qaf û lam in
  Muqîm ku dilkul im ez

Etîmolojî

Ji evîn +‎ -î

Werger

• Erebî: ^?حبيب → ar
• Farisî: معشوق → fa, معشوقه → fa
• Îngilîzî: romantic → en, courting → en, ^?idolatry → en, ^?lovingness → en, ^?heart-ache → en