erzen

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: er·zen

Navdêr

erzen m

1. erzînk, çene, argûşk, alûşk, lam, lemtor, erçen, çenik, arzen, erzîn, çenake, çenawe, çinage, laçank, hestî

Ji wêjeya klasîk

• Zêr-i reşandî ser xetê
  Erzen û dêm û cebhetê
  Pê neqqişand û kir nuqet — (Melayê Cizîrî, Dîwan, ~1640)

Etîmolojî

  Etîmolojiya vê peyvê nehatiye nivîsîn. Eger tu bi rastî bizanî, kerem bike bişkoka "biguhêre" ya di ser van gotinan re bitikîne û etîmolojiya vê peyvê binivîse. Çavkaniyên ku te ew etîmolojî jê girtiye jî binivîse.

Werger

• Farisî: ارزن → fa, چانه → fa