erkdar kirin

 Ji bo navdêrê binêre: erkdarkirin

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /ɛɾkˈdɑːɾ kɪˈɾɪn/

Lêker

erkdar kirin (gerguhêz)
Rehê dema niha:
RP. Niha
	ez	erkdar dikim
	tu	erkdar dikî
	ew	erkdar dike
	em, hûn, ew	erkdar dikin
Fermanî	Yekjimar	erkdar bike
	Pirjimar	erkdar bikin
Rehê dema borî:
RP. Boriya sade
	min	erkdar kir
	te	erkdar kir
	wê/wî	erkdar kir
	me, we, wan	erkdar kir
Formên din: Tewandin:erkdar kirin

erkdar kirin gerguhêz (lêkera hevedudanî)

1. peywirdar kirin, wezîfedar kirin
   • Malbata wî hê jî li Berlînê bû, lê Îsrafîl ji bo karên komeleyê li wir, li Parîsê hatibû erkdarkirin. — (Mîran Janbar, Qolyeya Cécileê, Weşanxaneya Lîs, 2012, çapa 1ê, r. 101, ISBN 9786054497010)

Etîmolojî

Ji erkdar +‎ kirin.

Werger

• Almanî: einweisen → de, ^?angedeihen → de, ^?befähigen → de
• Tirkî: görevlendirmek → de, memur etmek → tr, ödevlendirmek → tr, tavzif etmek → tr, vazifelendirmek → tr