emek

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: e·mek

Navdêr

emek m

1. xebat, ked, kesp, aktîvîte, kar, mijûlahî, çalakî, çelengî, ked û kesb, şol, şuxl

Tewandin

Tewandina emek

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	emek	emek
Îzafe	emeka	emekên
Çemandî	emekê	emekan
Nîşandera çem.	wê emekê	wan emekan
Bangkirin	emekê	emekino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	emekek	emekin
Îzafe	emekeke	emekine
Çemandî	emekekê	emekinan

Formên alternatîv

• emeg

Jê

• bêemek
• bêemekî
• bêemekîtî
• bêemektî
• emekdar
• emekdarî
• emekdarîtî
• emekdartî
• emekî

Etîmolojî

Ji tirkî emek (“ked”) ji tirkiya kevn emeg

Werger

• Farisî: دسترنج → fa, غذا → fa
• Tirkî: cefa → tr

Anagram

• Meke, meke

Tirkî

Navdêr

emek

1. ked, emek, tehb, cif, ked û hed
2. (sosyolojî) ked
3. kêferat, cehd
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Anagram

• ekme, keme