emanetdar

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /ɛmɑːnɛtˈdɑːɾ/
• Kîtekirin: e·ma·net·dar

Navdêr

emanetdar m yan n li gorî maneyê

1. Kesê xwediyê emanetê ye, kesê ku tiştekî jê re hatiye emanetdayîn.

   Hevmane: emanetgir, spardegir

   Eger em bixwazin ji bo zimanê bavûkalên xwe wek emanetdarek baş bimînin, divê em xwedî li zimanê xwe derkevin.

Etîmolojî

Ji erebî [Peyv?], têkildarî amîn, emîn, emn, emanet.

Jê

• emanetdarî

Werger

• Îngilîzî: depository → en, depositary → en, trustee → en, bailee → en, consignee → en, depot → en
• Tirkî: emanetçi → tr, (bir şey) emanet edilen kimse

Osmanî

Navdêr

emanetdar

1. emanetdar

Bi alfabeyên din

• امانتدار