eksen

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /ɛkˈsɛn/
• Kîtekirin: ek·sen

Navdêr

eksen n

1. Xeta xeyalî ya ku tiştek li dor dizivire.

   Hevmane: mihwer, tewere, mijane, dingil, germiçank, sirnî

   Zemîn her roj carekê li dor eksenê xwe dizivire.

Etîmolojî

Bi riya tirkî eksen ji yûnanî άξων (akson, “mihwer”).

Werger

• Fînî: akseli → fi
• Îngilîzî: axis → en, axle → en
• Tirkî: eksen → tr, mihver → tr

Tirkî

Navdêr

eksen

1. tewere, germiçank
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]
2. mijane, sirnî, şaft

   (ji kerema xwe metna orîjînal a vê nimûneyê binivîsin)

   Mijaneya matorê nazivire.