dilbikul

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: dil·bi·kul

Rengdêr

dilbikul

1. Kesê ku di dilê wî/ê de kul û êş û jan heye.

Hevmane

• xemgîn
• dilbirîn

Etîmolojî

Ji dil +‎ bikul.

Werger

• Almanî: niedergeschlagen → de
• Farisî: غمگین → fa, دل سوخته → fa, غمگین → fa, دل شکسته → fa
• Îngilîzî: dismal → en, doleful → en, downcast → en, mournful → en, sorrowful → en, woeful → en
• Tirkî: acılı → tr, kederli → tr