dilbijok

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: dil·bi·jok

Rengdêr

Pozîtîv	dilbijok
Komparatîv	dilbijoktir
Sûperlatîv	herî dilbijok (merkezî) tewrî dilbijok (rojavayî) dilbijoktirîn (soranîzm)

dilbijok

1. kes yan jî tiştê/a dilê wî dibije hertiştî, çilek
   mirovekî pirr dilbijok e

Etîmolojî

dil+bijîn+-ok

Werger

• Farisî: هوس باز → fa
• Tirkî: iştahlı → tr, müştehi → tr, isterikli → tr